آتش سوزی استرالیا در رسانه ها

آتش سوزی استرالیا

آتش سوزی استرالیا در رسانه ها

چندین روز است که سرتیتر مهمترین اخبار دنیا رنگ و بوی دود گرفته،
و همه از آتش سوزی استرالیا و شعله های بسیار عظیمی که قاره استرالیا را در خودش بلعیده خبر میدهند.

افراد سرشناس و مشهور زیادی به واسطه شبکه های مختلف اجتماعی و استفاده از قدرت رسانه ای خود،
ابراز نگرانیشان را به گوش جوامع رسانده اند و سهم زیادی در جلب توجه عموم به بحرانی که دامنگیر استرالیا شده است داشته اند.

این توجه عمومی باعث آگاهی افراد نسبت به شرایط موجود میشود؛
و در این مورد به خصوص به آنها نقش خودشان در وقوع چنین حادثه غم انگیزی را یادآوری میکند.

شنیدن اخبار از زبان هنرمندان و اشخاص محبوب برای طرفدارانشان،
و نقش الگویی این چهره ها برای آنها باعث میشود موضوع اهمیت بیشتری برای آنها پیدا کند؛
و دغدغه بیشتری را درون خودشان حس کنند.

در چنین مواقعی رسانه های خبری که پوشش اخبار مرتبط،
و اطلاع رسانی درمورد مراتب اقدامات انجام شده را بر عهده دارند،
و وضعیت موجود را گزارش میدهند با معرفی راه های کمک رسانی،
به برطرف کردن هر چه سریعتر مشکل و بهبود اوضاع کمک میکنند.

از تاثیر رسانه ها در و افراد رسانه ای در اگاهی بخشی گفتیم.
اما وظیفه ما که در عصر رسانه ها زندگی میکنیم چیست؟
آیا ما فقط یک شنونده هستیم؟
یا تنها کاری که از دستمان ساخته است اشتراک یک پست برای ابراز همدردی است؟

سهم ما از آگاهی

ما وظیفه ای داریم فراتر از شنیدن اخبار و ابراز همدردی.
و آن آگاه بودن و آگاهی بخشیدن است.
اگر اخبار آتشسوزی عظیم استرالیا را در رسانه ها دیده باشید،
متوجه بزرگی و گستردگی این فاجعه شده اید.

اما متاسفانه برخی هنوز نمیدانند که بروز چنین فاجعه ای خودشان هستند؛
انسان ها هستند که باعث شده اند بیش از نیم میلیون حیوان در آتش بسوزند و هزاران هزار هکتار جنگل به خاکستر تبدیل شود.
آتشی که گستردگی آن به حدی است که آلودگی ناشی از آن تا آسمان آمریکای جنوبی هم پیش رفته است.

خودتان را به جای ساکنان استرالیا تصور کنید که اکنون تمام زندگی شان در آتش سوخته و سرپناهی ندارند.
آتش سوزی استرالیا میتوانست در ایران اتفاق بیفتد.
رنج و درد و عواقبی که چنین حادثه ای میتواند در پی داشته باشد را تصور کنید.

کره زمین به خاطر اشتباهات انسان ها گرمتر و گرمتر میشود و احتمال آتشسوزی در همه جا بالا میرود.
به خصوص مناطقی با آب و هوای گرم و خشک مانند ایران.

چند نفر از ما میدانیم که چطور باید از بروز مجدد چنین فجایعی جلوگیری کنیم؟
چند نفر از ما از وظیفه‌ی انسانی و رسانه ای خود در قبال این حادثه اطلاع داریم؟

چه کاری از دست ما برمی‌آید؟

در حقیقت کارهای کوچکی وجود دارند که نتایج بزرگی در پی دارند.

  • چند نفر از ما وقتی که از خانه بیرون میرویم بطری آب به همراه خود میبریم؛
    و از خرید بطری آب معدنی خودداری میکنیم؟
  • آیا از آن دسته افرادی هستید که همیشه با کیسه های پلاستکی از خرید برمیگردید؟
    یا که یک کیسه پارچه ای مخصوص دارید؟
  • چند بار شده است که دمای اتاقتان را با باز کردن در و پنجره تنظیم کنید نه کم کردن وسایل گرمایشی؟
  • چند بار شده است که لباسی را بدون اینکه به آن نیاز داشته باشید و صرفا برای اینکه از آن خوشتان آمده بخرید؟
    میدانستید که صنعت مد دومین صنعت آلوده کننده محیط زیست است؛
    و با ترغیب مردم به مصرف گرایی و دنباله روی از مد،
    آسیب های جبران ناپذیری به حیوانات و زیستگاه آنها وارد کرده؟

همه ما در قبال اتفاقی که در استرالیا افتاده است مسئولیم و همه وظیفه داریم که آگاه شویم و آگاه کنیم.
و از رسانه ای که در دست داریم به بهترین شکل استفاده کنیم
انقراض بشر کلمه ایست که این روزها زیاد شنیده میشود،
و باید گفت با روندی که انسانها پیش گرفته اند این اتفاق دور از نظر نخواهد بود.

اشتراک گذاری پست

1 دیدگاه

  • ف پ پاسخ

    سلام با تشكر خيلي استفاده كردم.واقعا همه به سواد وشأنه نياز داريم

    1398/10/18 در 2:47 ب.ظ

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *